Er is eens...

Een mestkever klopt aan bij het universum. "Ergens gaat iets mis", beklaagt hij zich, met zo'n toon van ergens-ja-en-niet-bij-mij. Het universum trekt uitnodigend de wenkbrauwen op en de mestkever begint. "In mijn vorig leven was ik een merel, en heb ik kort maar strikt geleefd op een vegetarisch dieet. In het leven daarvoor was ik een teef, een chocoladebruine labrador om precies te zijn, het mooiste meisje van de wijk. Van pup af aan heb ik de teken en vlooien verwelkomt in mijn vacht, mijn slaapplaats afgestaan aan straatmensen en straatkatten, heb ik alle geile reuen van mij afgebeten, om uiteindelijk vol littekens, maar mijn maagdenvlies in tact, te sterven. In het leven daarvoor was ik een stier. Het dekken, daar kon ik niet aan ontkomen, maar ik deed het teder, altijd. Voor ik een koe besteeg, likte ik haar flanken. Na afloop legde ik mijn kop over de hare, en joeg ik de vliegen van haar ogen weg. Bij het grazen liet ik de zeldzame bloemen staan, ook als ...

Jij bent zo mooi jij bent zo lief jij hebt vast lijken in de kast

Een voorstelling over het verhaal achter je kleding en de kracht van fantasie. [...]   KAMAL Attentie ettertjes! Dit is Kamal Meneer Kamal Ik ben de chef, de baas boven baas boven baas hierboven houd ik jullie in de gaten. Lachen verboden Praten praten verboden Ik vertel wel hoe het moet Dus luister goed Morgen komt er een bijzonder belangrijke bestelling. Ik moet een reuzebroek, reuzesnel en reuzegoed. Met zakken hier en daar, een knoop, een rits en van die stiksels, vooral stiksels mooie strakke stikstikstiksels o daar houd ik van. Heb ik een ettertje dat dat kan? Een Reuzebroek? Reuzesnel en reuzegoed? Sobia steekt haar vinger op. KAMAL Heb ik wel een ettertje dat zo netjes werkt werkt? SOBIA Supernetjes! KAMAL Is hier wel een ettertje zo precies? SOBIA Superprecies! KAMAL Volgens mij niet. SOBIA Hier! Ik! Mij! Kies mij! Kies- KAMAL Jij! SOBIA Ik? KAMAL Wie ben jij? SOBIA Sobia, meneer. KAMAL Rij? SOBIA Vijf. KAMAL S...

Na een wereldwijde watersnood drijft professor Cleo alleen rond in een kapot schip. Dan vist ze een drenkeling op. Redt ze hem of zichzelf?  [...] De vlieg zoemt.  Cleo tapt een glas water, turft. CLEO 155. Proost. Op professor Cleo Dijkgraaf, redder van de mensheid. Op de mensheid. Op vriendschap. Op zee! Hoor je dat, zee? Op jou. Jullie. Op zeeën van zeewater, ondragelijk ondrinkbaar water. Op wolken die wel drijven en niet druipen, op neerslag die er niet is als je hem nodig hebt. Op mij en mijn pijnlijke dorstdood over... 11 glazen. Misschien wel eerder. Misschien later als het binnen nu en 11 glazen eindelijk weer eens REGENT! Proost. Cleo drinkt met kleine, zorgvuldige slokken. CLEO (tegen de meeuw) Wat? Wat en jij? Wat heb je gedaan dan? Wat heb jij gedaan? Niks? Krijgen? Zomaar? Ja, ik heb ook dorst. Meer nog. Ik heb geprobeerd het waterfilter te repareren. Ik heb de vallen gezet in de machinekamer én daarbij mijn hoofd gestoten aan het...

Hoorspelbewerking van de historische romanklassieker 'Baron' van Theun de Vries. [...] Paarden, karren, roepende kooplui, honden, drukte. Michel en madame Raisin lopen naar Palais Royal. Madame Raisin heeft er flink de pas in en sleept Michel half mee. RAISIN [nerveus] Loop door, Michel. MICHEL Oui, m'dame. RAISIN Een idioot idee. Waanzin. Ben je nerveus? MICHEL Nee, m'dame. RAISIN Knijp dan niet zo hard in mijn hand. MICHEL Pardon, m'dame. RAISIN En laat mij het woord doen. MICHEL Dat had u al gezegd. RAISIN Dan zeg ik het nu nog een keer. Wat is er? Moet je pissen? MICHEL Nee, madame. RAISIN Dit is een kans, Michel. Voor jullie allemaal. Dus laat mij het woord doen. Alsof ze een hoek omgaan is plots de drukte weg en horen we door een open raam een balletrepetitie van Lully, met muziek op clavecimbel en het gestamp van de stok van Lully. RAISIN [cont.] O hemel, we zijn er. Heb jij de uitnodiging? MICHEL Die had u toch...

Muziektheater over mensen die ervoor kiezen in de nacht te leven. Naar 'After Dark' van Haruki Murakami. [...] -PARK: John zit op een bankje. De lantaarnpaal gaat aan. JOHN O toch wel? Zou eens tijd worden, vind je niet? KAT Mauw. JOHN Jij weer? Honger zeker? -KELDER: BANDLEDEN Fuller! -CAFÉ: Fuller vindt op de toog een stapel ongeopende enveloppen. Gaat er snel doorheen, gooit een deel ongelezen weg. Mari zit ondertussen te lezen boven een lege mok koffie. -PARK: JOHN Waar is die dame van je? KAT Mauw. JOHN Mauw, niks mauw. Je moet d'r in de gaten houden. Dat heb ik toch gezegd? Toch? Je centen in een sok en je schat onder de duim. Voor je het weet is het weg. -CAFÉ: Mari steekt zonder erbij na te denken een sigaret op. Fuller gaat naar haar toe, wil haar aanspreken- MARI Hoeveel dagen zou jij dood in je slaapkamer liggen, voordat iemand je vindt? FULLER ... Sorry? MARI Ik vijf. 120 uur. Gemiddeld dan. Als het vrijdag is, of...

Geen betere discussies dan die aan de eettafel. Met menu van deze keer: boerenkoolstamppot. Het onderwerp van discussie was niet Syrië, maar biologische producten. Mijn debatpartner 'geloofde' niet in biologisch. De normen zijn discutabel, volgens hem. En wie bewijst dat die boer in Spanje zijn tomaten niet stiekem besproeit, of mengt met de niet-biologische tomaten van zijn andere akker? Keurmerken zeggen niks, want wie controleert? En wie zegt dat die controleur niet even wegkijkt als daar wat bankbiljetten wapperen? Aan het einde van het boerenkooldebat moest ik bevestigen dat er vast mensen zullen zijn die de boel (lees: de andere mensen) naaien voor hun eigen gewin. Datzelfde doen mensen immers ook met uitkeringen, brandverzekeringen, varkens paardenvlees. O ja, en geld voor noodhulp. De SOS Syrië uitzending van 1 april had naar mijn smaak eenzelfde zuur 'eigenlijk valt het niet te redden' toontje. Jan Bouke Wijbrandi, algemeen directeur van Unicef Nederland, w...